“Πρέπει να αλλάξουμε σήμερα. Πρέπει κι εμείς να μιλήσουμε. Να κερδίσουμε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες μας. Να μιλήσουμε στο χωριό μας, να κερδίσουμε την ελπίδα για την ουτοπία. Να αποδείξουμε ότι μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι και άνθρωποι. Ότι δεν ενδιαφερόμαστε μόνο για την κατανάλωση και για άλλα πράγματα που δεν έχουν καμία αξία.” Αυτά ήταν τα λόγια του Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο λίγο πριν εκλεγεί δήμαρχος της Μαριναλέδα το 1979. Από τότε μέχρι σήμερα ο Γκορντίγιο έχει πάντα στο πλευρό του σχεδόν όλους τους κατοίκους της Μαριναλέδα οι οποίοι τον ψηφίζουν ξανά και ξανά σε όλες τις εκλογές.
Με τα χρόνια οι κάτοικοι έχουν καταλάβει φάρμες, ενώ έχουν προχωρήσει και σε απεργίες πείνας για την εξασφάλιση καλλιεργήσιμης γης και εργασίας. Διασημότερη καμπάνια ήταν αυτή του 1991, όταν και πήραν με την τοπική κυβέρνηση έκταση 3.000 εκταρίων από τον Δούκα του Infantado. Αποτέλεσμα ήταν η κοινότητα της Μαριναλεδα να ξεκινήσει την καλλιέργεια λαχανικών και οσπρίων, ενώ σήμερα πρωτοπροβάλλεται ως η «ουτοπία για την ειρήνη»
Η Μαριναλέδα είναι μία κοινότητα περίπου 3.000 κατοίκων στην Ανδαλουσία γνωστή αλλιώς και σαν “Tierra Utopia” (η γη της ουτοπίας). Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέδα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήμονα 12.000 στρέμματα γης και να δημιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισμό από τον οποίο ζει σήμερα σχεδόν όλο το χωριό. Σήμερα στην Μαριναλέδα ο κόσμος ζει ευτυχισμένος, αφού δεν υπάρχει οικονομική κρίση, ούτε ανεργία και τα σπίτια νοικιάζονται με 15 ευρώ το μήνα.
Το καλύτερο παράδειγμα που θα μπορoύσανα βρω για να περιγράψω αυτό το μέρος είναι το γαλατικό χωριό του Αστερίξ και του Οβελίξ. Δηλαδή ένα εξαιρετικά περίεργο χωριό, με δικούς του κανόνες στη μέση της αυτοκρατορίας του χρήματος, με αυτοδιαχείριση, αυτοοργάνωση και έναν “τρελό” επαναστάτη δήμαρχο.
Τη στιγμή λοιπόν που σε όλη την υπόλοιπη Ισπανία κάποιος πρέπει να δανειστεί πολλά λεφτά για να αγοράσει ένα σπίτι με υπερεκτιμημένη αξία, στη Μαριναλέδα το μόνο που έχει να κάνει είναι να απευθυνθεί στο Δήμο και του παραχωρείται άμεσα κάποιο σπίτι για το οποίο πληρώνει ενοίκιο 15 ευρώ κάθε μήνα.
Η οικονομία είναι αγροτική (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) . Στον συνεταιρισμό Εl Ηumoso οι εργαζόμενοι εργάζονται 6μιση ώρες την ημέρα από Δευτέρα μέχρι Σάββατο και παίρνουν όλοι τους τον ίδιο μισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκομιδές συσκευάζονται στο μικρό εργοστάσιο Humar στο οποίο εργάζονται συνολικά περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία και τα έσοδα του συνεταιρισμού επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισμό έτσι ώστε να δημιουργούνται συνεχώς νέες θέσεις εργασίας. Ακόμη και σε περιόδους κατά τις οποίες δεν υπάρχει πολλή δουλειά, οι μισθοί καταβάλλονται κανονικά.
Εκτός από αυτό, όμως στη Μαριναλέδα δεν υπάρχει ούτε αστυνομία, αφού όλοι ζουν ικανοποιημένοι με όσα έχουν. Επίσης δεν υπάρχει εκκλησία αφού η πλειοψηφία των κατοίκων είναι άθεοι και γενικώς δεν υπάρχει καμία άλλη μορφή εξουσίας. Για τους κατοίκους του χωριού η στέγαση, η εκπαίδευση η εργασία και ο πολιτισμός θεωρούνται δικαίωμα, ενώ μία θέση στον παιδικό σταθμό μαζί με όλα τα γεύματα της ημέρας κοστίζει μόνο 12 ευρώ τον μήνα.
Πολλοί θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν τη Μαριναλέδα ως το φάντασμα του Κομμουνισμού που πλανιέται πάνω από την Ευρώπη του χρήματος, ωστόσο ο αριστερός και ακραίος μαρξιστής Γκορντίγιο ισχυρίζεται ότι αυτή είναι η ζωή τους, γιατί η ζωή δεν είναι μόνο το χρήμα. “Είμαστε η ενσάρκωση ενός σχεδίου που θα θέλαμε να ισχύει για όλη την ανθρωπότητα. Όλοι μας εδώ είμαστε αντικαπιταλιστές και επαναστάτες και παλεύουμε για μία αταξική κοινωνία, στην οποία δεν θα επικρατήσουν ποτέ ξανά οι πλούσιοι”.
Υπάρχουν βέβαια πάντα και αυτοί αυτοί που έχουν αντίθετη άποψη για το κατά πόσο το μικρό αυτό χωριό ευημερεί. Για παράδειγμα μπορεί να υπάρχει ισότητα στο εισόδημα και στην εργασία, είναι όμως ευχαριστημένοι οι κάτοικοι ζώντας χωρίς προοπτικές βελτίωσης της ζωή τους μέσα σε ένα παγιωμένο σύστημα στο οποίο δεν αλλάζει τίποτα; Οι κριτικοί της τακτικής του Δημάρχου υποστηρίζουν ότι ο Γκορντίγιο υπερβάλλει για τα κατορθώματα της κοινότητας του και ότι αντί για την παραγωγή πλούτου απλά έχει καταφέρει να μοιράσει τη δυστυχία σε όλα τα μέλη της κοινότητας, ενώ προσφέροντας χαμηλόμισθες εργασιακές θέσεις, καταφέρνει να εξαρτώνται οι κάτοικοι από αυτόν. Τον κατηγορούν επίσης για το ότι, ενώ αρχικά ασκούσε δριμύτατη κριτική στους μεγαλογαιοκτήμονες, πλέον έχει γίνει ίδιος με αυτούς, καθότι κατέχει το μεγαλύτερο μέρος της γης.
Ο Γκορντίγιο από την άλλη αντικρούει αυτές τις κατηγορίες ισχυριζόμενος ότι αυτοί που τον κατηγορούν είναι οι δεξιών αντιλήψεων άνθρωποι που είχαν την ιδιοκτησία της γης παλαιότερα και τώρα δεν είναι ευχαριστημένοι επειδή η εξουσία έχει φύγει από τα χέρια τους και πήγε στο λαό.
Πάντως παρά τις κατηγορίες σχετικά με την τακτική που ακολουθεί ο δήμαρχος, όλοι οι πολίτες δείχνουν να ζουν ευχαριστημένοι με αυτά που έχουν δηλώνοντας ότι δεν θα μπορούσαν να ζήσουν κάπου αλλού.
Το πείραμα της Μαριναλέδα φαίνεται να έχει πετύχει μέχρι στιγμής. Το ερώτημα όμως είναι πως θα συνεχίσει την πορεία του το χωριό όταν δεν θα έχει πλέον στο πλευρό του τον ηγέτη του. Ελπίζω να πάει καλά και να συνεχίσει να αποτελεί το πρότυπο για έναν καλύτερο κόσμο.
“Μυρίζει χώμα. Πάνω από 1.000 εκατομμύριο εκτάρια αναζητούν τους νόμιμους δικαιούχους του που ακόμη δεν πιστεύουν στη δική τους πίστη και αμφιβάλλουν από χαρά γι' αυτό που ήδη ψηλαφούν και αισθάνονται. Από εδώ και στο εξής τα πράγματα θα είναι αλλιώς, γιατί κανένας πλέον δεν θα τολμήσει να τους αποκαλέσει τρελούς. Μυρίζει ουτοπία που πλέον είναι κοντά. Για να μην χρειαστεί ποτέ ξανά οι αγρότες να πατήσουν πάνω σε γη αλλουνού. Γιατί από 'δω και στο εξής, από σήμερα θα πατούν πάνω στη δική τους γη, που κυρίευσαν μέσα στα χρόνια. Γιατί η λογική και το δίκιο είναι με το μέρος τους. Η γη της επαγγελίας που τους υποσχεθήκαμε είναι εδώ.”
Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου