Ο πρώτος Αγανακτισμένος

"Οι άνθρωποι που είναι αρκετά τρελοί ώστε να πιστέυουν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο είναι και αυτοί πού το καταφέρνουν"

Θυμάμαι πέρυσι τέτοια εποχή κάθε μέρα η Πλατεία Συντάγματος ήταν γεμάτη από κόσμο. Κάθε μέρα μαζεύονταν εκεί χιλιάδες άτομα για να διαμαρτυρηθούν για όλα όσο συνέβαιναν στην πολιτική. Το ίδιο γινόταν και σε πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδας. Ήταν τότε που πρωτοξεκίνησε στη χώρα μας το κίνημα των "Αγανακτισμένων". Ποιος ξέρει; ίσως αν η η κατάσταση δεν βελτιωθεί σύντομα, ο κόσμος να ξαναπροσπαθήσει να εκφράσει για άλλη μια φορά την αγανάκτηση του με τον ίδιο τρόπο. Ίσως η Πλατεία Συντάγματος και ο Λευκός Πύργος σύντομα να ξαναγεμίσουν με κόσμο και σκηνές. 

Πριν από λίγα χρόνια όποιος περνούσε από το κέντρο της Αθήνας στους δρόμους γύρω από την πλατεία Συντάγματος τον έβλεπε.


Ήταν τότε που η Ελλάδα ευημερούσε, πριν την οικονομική κρίση, πριν τα δύο Μνημόνια και πριν τους Αγανακτισμένους. Τότε αυτός ο συμπαθέστατος κύριος τριγυρνούσε στους δρόμους της Αθήνας με τη ντουντούκα του και αγόρευε για μία κοινωνική επανάσταση. Εξαγριωμένος με την κοινωνική και την πολιτική κατάσταση καλούσε το λαό να ξυπνήσει και να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Φυσικά τότε όλοι τον αγνοούσαν και τον περνούσαν για τρελό.


Σήμερα όμως επιτέλους δικαιώθηκε. 'Ισως τελικά και να μην ήταν και τόσο τρελός.