Σπουδές ή δουλειά;; (Μέρος δεύτερο)

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Ερμίνα. Η Ερμίνα μέχρι πρόσφατα ήταν η τυχερή της ιστορίας αφού  σπούδαζε στο Εδιμβούργο, μακριά από τη δυσάρεστη πραγματικότητα των ελληνικών πανεπιστημίων, πάντα βέβαια με τη χορηγία της οικογένειάς της. Ωστόσο, οι σπουδές της πήραν την κάτω βόλτα όταν το εισόδημα των γονιών της μειώθηκε σημαντικά. Ήθελε ακόμη ενάμιση χρόνο για να τελειώσει, όταν μάζεψε τα πράγματά της και επέστρεψε στην Ελλάδα, λέγοντας ψέματα στους γονείς της ότι ήρθε για διακοπές. Γνωρίζοντας πολύ καλά η Ερμίνα ότι οι γονείς της ζορίζονταν πολύ προκειμένου να της στέλνουν χρήματα, αφού η επιχείρηση του πατέρα της έκλεισε, αποφάσισε να επιστρέψει την Ελλάδα για να δουλέψει. “Όταν τους ανακοίνωσα ότι δεν θα ξαναγυρνούσα στη σχολή είχαμε δράματα, αλλά δεν γινόταν αλλιώς (...) Δεν μπορείς να συνεχίσεις τη ζωή σου σαν να μην τρέχει τίποτα όταν ξέρεις ότι η μητέρα σου μετράει και το τελευταίο ευρώ που θα χαλάσει στο σουπερμάρκετ. Εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ.”  


Πίσω στην ελληνική πραγματικότητα τώρα, το γεγονός ότι υπάρχουν κάποιοι καθηγητές που δεν γυρνούν την πλάτη στους φοιτητές τους και προσπαθούν να βοηθήσουν όπως μπορούν είναι ενθαρρυντικό. Επίσης έχουν ευαισθητοποιηθεί και κάποιες ομάδες φοιτητών που επιθυμούν να βοηθήσουν τους συναδέλφους τους έτσι ώστε να μην χρειαστεί να διακόψουν τις σπουδές τους. Ένα παράδειγμα αποτελεί π περίπτωση μίας φοιτήτριας σε ΤΕΙ των Χανιών, η οποία αφού έκανε έκκληση για βοήθεια, καθώς δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στα έξοδα, είδε τους συμφοιτητές της να διαμαρτύρονται με όλα τους τα μέσα για να γίνει γνωστή η υπόθεση της συμφοιτήτριας τους. 
Ένα άλλο παράδειγμα αποτελεί και η ομάδα “Πρωτοβουλία αλληλεγγύης και συνεργασίας” που δημιουργήθηκε από φοιτητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης”. Στόχος τη ομάδας είναι η στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων φοιτητών βοηθώντας τους στα θέμα της στέγασης (με την εύρεση συγκατοίκων) αλλά και της σίτισης. Το μότο της ομάδας είναι: “Μαζί, γιατί μπορούμε καλύτερα”. 


Σε έναν ιδανικό κόσμο, ο κόπος που κάνει κάποιος για να περάσει στη σχολή που ήθελε θα έπρεπε ταυτόχρονα να ανταμείβεται με πολλές διευκολύνσεις. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. 
Πλέον η συγκατοίκηση και οι part time δουλειές είναι οι πιο γνωστές λύσεις για τους φοιτητές με οικονομικά προβλήματα, αν και δεν νομίζω ότι μπορούν να λύσουν τελείως το πρόβλημα.


Μπόρα είναι. Ας ελπίσουμε ότι θα περάσει γρήγορα.


Τέλος.